قرار موقوفی تعقیب یک تصمیم قضایی است که به موجب آن تعقیب جزایی متهم به جهتی از جهات قانونی موقوف می‌شود بدون اینکه وارد ماهیت وقوع یا عدم وقوع بزه شود. این تصمیم به دلایل شکلی غیرمرتبط با ارتکاب رفتار قابل تعقیب کیفری متهم صادر می‌شود. صدور “قرار موقوفی تعقیب” در هر مرحله‌ای از رسیدگی به پرونده، دلیلی بر بی‌گناهی متهم یا عدم مجرمیت او نیست، بلکه با صدور این قرار، مانعی برای ادامه تعقیب ایجاد می‌شود و تعقیب و تحقیق در این مورد منقطع می‌شود

مراحل صدور قرار موقوفی تعقیب

برای صدور “قرار موقوفی تعقیب”، دادسرا باید مراحل خاصی را طی کند. این تصمیم معمولاً بر اساس فرمالیتها و نه جنبه‌های جزئیات جنایت اتخاذ می‌شود. برای صدور “قرار موقوفی تعقیب” به شرح زیر عمل می‌شود:

شرایط و پایه قانونی: تصمیم به صدور قرار موقوفی تعقیب بر اساس ماده ۱۳ قانون آیین دادرسی کیفری اتخاذ می‌شود. این ماده شرایط مختلفی را برای تعليق تعقيب و اجرای مجازات تعيين می‌کند.

دلایل صدور: قرار موقوفی تعقیب به دلایلی نظیر پایان اعتبار زمانی، پشیمانی متهم، گذشت زمان، پایان حکم قانونی، عفو، فوت متهم یا محکوم، یا دیوانگی متهم در هنگام ارتکاب جرم صادر می‌شود.

بررسی قضایی: دادسرا تحقيقات اوليه را انجام داده و در صورت اثبات گناهان متهم، چكیده رسیدگى به دادگاه مناسب برای دادخواست فورى فرستاده مى‌شود. اگر دادسرا تصميم به صدور دادخواست نكند و تصميم ديگرى بگيرد، به آن “قرار” گفته خواهد شد.

انواع قرار: “قرار” صادر شده توسط دادسرا ممکن است شامل قرار منع تعقيب، قرار جزایات و یا قرار موقوفي تعقيب باشد.

بطور خلاصه، فرآیند صدور “قرار موقوفی تعقیب” شامل بررسی دقیق پرونده، در نظر گیری شروط قانونی و تصميم رسمى دادسرا براساس شروط خاص پرونده و قوانین معمول است. قرار موقوفی تعقیب در ماده ۱۳ قانون آیین دادرسی کیفری ذکر شده است که توضیحات بیشتر را میتوان از پژوهشکده حقوق دریافت کرد.

چه اصولی برای صدور قرار موقوفی تعقیب وجود دارد؟

برای صدور “قرار موقوفی تعقیب”، اصولی که باید رعایت شوند عبارتند از:

  1. شرایط قانونی: تصمیم به صدور “قرار موقوفی تعقیب” باید بر اساس شرایط قانونی مشخص واضح باشد. این شرایط ممکن است شامل عواملی نظیر اعتبار امر مختوم، توبه متهم، مرور زمان، نسخ شدن مجازات قانونی، عفو، گذشت شاکی در جرایم قابل گذشت، فوت متهم یا محکوم علیه، جنون متهم در حین ارتکاب جرم و غیره باشد
  2. پروسه قانونی: صدور “قرار موقوفی تعقیب” باید طبق پروسه‌های قانونی و آیین دادرسی مناسب انجام شود. این شامل بررسی دقیق پرونده، رسیدگی به اثبات‌ها و شواهد، و رعایت اصول دادرسی منصفانه است
  3. احترام به حقوق متهم: در هنگام صدور “قرار موقوفی تعقیب”، لازم است که حقوق و منافع متهم نیز رعایت شود. این شامل حق به دفاع، حضور وکیل، و دسترسی به دادگاه منصفانه است.
  4. روشن‌نمودن دلایل: دادگاه یا دادسرا باید دلایل صدور “قرار موقوفی تعقیب” را به صورت رسمی و روشن برای طرفین پرونده تبیین کند تا فرآیند قانونی به‌خوبی پیگیری شود.
  5. پاسخگوئی: در صورت صدور “قرار موقوفی تعقیب”، دادگاه یا دادسرا باید به سؤالات و اعتراضات طرفین پرونده پاسخ داده و توضیحات لازم را فراهم کنند.
  6. به طور خلاصه، برای صدور “قرار موقوفی تعقیب” لازم است که اصول قانونی، پروسه‌های قانونی، حفظ حقوق متهم و رعایت اصول عدالت در نظر گرفته شود.

تفاوت‌ها بین “قرار موقوفی تعقیب” و “قرار منع تعقیب:

قرار موقوفی تعقیب:

تعریف: این قرار نشان‌دهنده موقوف شدن تعقیب جزایی علیه یک فرد بدون اینکه اتهام رسمی‌ای مطرح شود.

پایه قانونی: بر اساس شرایط قانونی خاص نظیر انقضای زمان قانونی، پشیمانی متهم، عفو یا کمبود شواهد کافی برای محاکمه صادر می‌شود.

هدف: به طور موقت فرآیند قانونی را متوقف می‌کند بدون تعیین گناه یا بی‌گناهی.

اثر: به بی‌گناهی اشاره نمی‌کند، بلکه یک وقفه در فرآیند محاکمه را نشان می‌دهد.

قرار منع تعقیب:

تعریف: این قرار جلوگیری از محاکمه یک فرد را نشان می‌دهد، که نشانگر عدم وقوع جرم است.

پایه قانونی: معمولاً در صورت وجود شواهد روشن برای عدم وقوع جرم یا در موارد که فرآیند قانونی لزوم دارد صادر می‌شود.

هدف: جلوگیری از هرگونه اقدام قانونی علیه متهم به دلایل عدم وجود جرم.

اثر: به بی‌گناهی اشاره دارد و نشان دادگان قطعي است که هيچ جنایتي رخ نداد.

بطور خلاصه، در حالی که “قرار موقوفی تعقیب” به طور مؤقت تعقيب را به تعليق درآورده و گناه یا بي‌گناهي را تعيين نمي‌كند، “قرار منع تعقيب” به دليل عدم شواهدي كافي يا علائم رخ دادن جرم، هيچ گزارش جزایى صادر نكرده و به بي‌گناهى اطلاعات داد

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *